Η δυσμενής κατάσταση λόγω των συνθηκών στην Νίκη Βόλου

Δημοσιογραφική Επιμέλεια: Ν. Μαρία-Ιώαννα Ζ. Θεοδώρα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΒΟΛΟΥ

Η ιστορία της Νίκης Βόλου αποτελεί ένα συναρπαστικό κεφάλαιο στην ελληνική αθλητική παράδοση. Με καταγωγή από τη «Νέα Μικρή Ιωνία» της Θεσσαλίας, η Νίκη Βόλου κατάφερε να ξεπεράσει με επιτυχία δυσκολίες και προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία. Ιδρύθηκε από τον Παντελή Μαγούλα και πέρασε από διάφορες μετονομασίες, πριν αποφασίσει για το σημερινό του όνομα. Η καριέρα της Νίκης Βόλου χαρακτηρίζεται από σημαντικά επιτεύγματα, με την πρόκριση της στον τελικό κύπελλο της Ελλάδας το 1985 και ασχήμιες, καθώς και οικονομικά προβλήματα. Η παρούσα εργασία μελετά πώς η ιστορία του ομίλου, οι συνθήκες που επικρατούσαν κατά την ίδρυσή του και η εξέλιξή του σε έναν σύλλογο με έντονη παράδοση και παρουσία στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ανάδειξη του σημαντικού ρόλου της αλληλεγγύης, της επιμένοντας αγάπης για το άθλημα και κατά συνέπεια της απόλυτης αντοχής και επιτυχία της Νίκης Βόλου είναι φανερή η διαδρομή που έχει ακολουθήσει μέχρι τώρα.

Η ιστορία ξεκίνησε μετά την απώλεια της πατρίδας τους , οι κάτοικοι της Μικράς Ασίας βρέθηκαν στον προσφυγικό οικισμό της "Νέας Μικρής Ιωνίας" στη Θεσσαλία. Στις αρχές, ο χώρος αυτός δεν είχε αγωνιστικά πεδία, οπότε οι πρώτες ομάδες ποδοσφαίρου έπαιζαν στην απλή πλατεία Βασιλέως Γεωργίου Α΄ (σήμερα γνωστή ως το πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου).

Ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της πρωτοβουλίας ήταν ο Παντελής Μαγουλάς, ο οποίος ήταν ιδρυτής και πρόεδρος του "Γυμναστικού Συλλόγου Νίκης Βόλου". Η ομάδα που δημιουργήθηκε από αυτόν και τους συνεργάτες του αρχικά ονομάστηκε "Μαύρη Χειρ", στη συνέχεια "Άτλας" και, τελικά, "Προσφυγική". Η ονομασία "Προσφυγική" φέρνει μια αρνητική χροιά, καθώς η λέξη "πρόσφυγας" συχνά συνδέθηκε με περιφρόνηση λόγω του κλίματος απόρριψης της εποχής. Μετά από πολλές συζητήσεις, αποφασίστηκε να δοθεί το όνομα "Νίκη" στην ομάδα, εμπνευσμένο από το έμβλημα του "Πανιωνίου Σμύρνης". Το 1928, η ομάδα απέκτησε το δικό της γήπεδο στη Νέα Ιωνία, γνωστό ως "Κλούβα".

Ένα από τα σημαντικότερα κατορθώματα της Νίκης Βόλου ήταν η παρουσία της στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1985. Σε αυτόν τον τελικό, η ομάδα κατάφερε να φτάσει μέχρι τον αγώνα για το τρόπαιο, όμως αντιμετώπισε την ήττα από τον ΠΑΟΚ.

Αρχικά η κατάσταση στην Ομάδα τις αρχές του 1984 ήταν απογοητευτική . Δεν υπήρχαν στολές ούτε παπούτσια για τους αγώνες ή ακόμα και για τις προπονήσεις. Οι παίκτες ήταν αναγκασμένοι να αγοράζουν τον εξοπλισμό με δικά τους χρήματα. Τότε, η ομάδα δεν είχε την δυνατότητα να πληρώνει τους αθλητές από τα έσοδα των αγώνων, οπότε συχνά οι παίκτες δεν λάμβαναν αμοιβή. Όταν ένας ποδοσφαιριστής αποφάσιζε να αποχωρήσει από την ομάδα, αντί να λαμβάνει αποζημίωση, έπρεπε να πληρώνει ο ίδιος για τη μετάβασή του σε άλλη ομάδα. Ενώ από το 2012 μέχρι και σήμερα η Νίκη Βόλου είναι μια εξαιρετική ομάδα με ταλαντούχους παίκτες και με καλή οργάνωση ιδιαίτερα στο ενδυματολογικό κομμάτι.

Η προσαρμογή στην ομάδα είναι αρκετά εύκολη διότι υπάρχει ομαδικό πνεύμα και από την πλευρά του καινούριου παίκτη αλλά και του παλιού παίκτη. Οι πιο παλιοί παίκτες της ομάδας προσπαθούν να ενσωματώσουν γρήγορα τους νέους στο πνεύμα της ομάδας. Τους παρέχουν κάποιες συμβουλές σχετικά με τη συμπεριφορά τους και προσπαθούν να του κάνουμε παρέα εντός και εκτός γηπέδου, για να διατηρούμε καλές σχέσεις όσο γίνεται. Όπως μας είπε χαρακτηριστικά ο ποδοσφαιριστής Τζιώρας «Οι ποδοσφαιριστές με δέχτηκαν γρήγορα, αφού ξέρουν κι αυτοί όταν πάνε σε άλλη ομάδα πώς θα τους δεχτούν. Και οι με και οι δε αναγνωρίζονται και έρχονται γρήγορα στο κλίμα. Εκτός από κάποιους ξένους, οι οποίοι έρχονται από άλλη ήπειρο, αυτοί δυσκολεύονται λίγο για να προσαρμοστούν. Έτσι το επόμενο έτος έγινα πρώτος σκόρερ στην κατηγορία»

Η πλειοψηφία των φιλάθλων επηρεάζονται συχνά από αρνητικά σχόλια, αλλά οι παίκτες προσπαθούν να τα αγνοούν . Ο φόβος και η αρνητικότητα δεν επηρεάζουν άμεσα τους παίκτες, αλλά θα πρέπει να τους ξεπερνάνε για να συνεχίσουν. Χαρακτηριστικά ο ποδοσφαιριστής Στίκας είπε : «Όταν ήμουν πιο νέος και ξεκινούσα την επαγγελματική μου ποδοσφαιρική καριέρα, με ενοχλούσε πολύ η αρνητική ανταπόκριση από τους φιλάθλους, είτε από τη δική μας ομάδα είτε από αντίπαλους. Τώρα, στα 27 μου, έχω συνηθίσει και καταλαβαίνω ότι πρέπει να επικεντρώνομαι μόνο στο παιχνίδι. Δεν μπορείς να είσαι επαγγελματίας χωρίς να αντιμετωπίζεις αντιδράσεις, αλλά πρέπει να μάθεις να τις διαχειρίζεσαι και να μην τις παίρνεις πολύ σοβαρά.»

Αν και τα παλιά χρόνια υπήρχαν στημένοι αγώνες, οι συνθήκες διαφέρανε αισθητά. Η ομάδα δεν επιδίωκε απαραίτητα τη νίκη στο παιχνίδι, αλλά το χρηματικό έπαθλο που θα απέσπαγε από τον αντίπαλο. Αυτό το έσοδο χρησιμοποιείτο για την αναβάθμιση της ομάδας, του γηπέδου και των παικτών της. Κατά συνέπεια, η προσπάθεια δεν εστιαζόταν μόνο στην αθλητική απόδοση, αλλά επίσης στην οικονομική ενίσχυση της ομάδας και την επένδυσή της σε υποδομές και αναβαθμίσεις που θα εξυπηρετούσαν το μέλλον της. Ο Κύριος Μαρασίδης μας είπε: «Σε άλλον αγώνα ο διαιτητής ήταν πληρωμένος να κερδίσει η άλλη ομάδα, ήταν από τους ποιο δύσκολους αγώνες και υπήρχαν αστυνομικές δυνάμεις για να μην γίνουν επεισόδια . Όταν όμως ο αστυνομικός κατάλαβε ότι ο διαιτητής δεν είναι δίκαιος άρχισε να του φωνάζει ¨Αν δεν αλλάξεις συμπεριφορά θα πάρω όλες τις αστυνομικές δυνάμεις και θα φύγω , θα αφήσω όλους τους φιλάθλους να μπουν στον αγωνιστικό χώρο και θα σου το κάνουν εδώ μέσα ρινγκ και δεν σε βλέπω να γυρνάς σπίτι σου ολόκληρος¨. Μετά από αυτό ο διαιτητής άλλαξε συμπεριφορά και τελικά κερδίσαμε τον αγώνα.»

Τέλος η ζωή ενός ποδοσφαιριστή σε κάποιες περιπτώσεις είναι εύκολη όπως μας ανέφερε ο Στίκας: «Για μένα είναι εύκολο να τηρώ αυτό το πρόγραμμα, καθώς δουλεύω μόνο 2,5-3 ώρες την ημέρα και μετά έχω ελεύθερο χρόνο. Μπορεί να μην μπορώ να κάνω ορισμένα πράγματα όπως να πιώ πριν από ένα παιχνίδι, αλλά γενικά απολαμβάνω αυτόν τον τρόπο ζωής. Κατανοώ ότι για κάποιον άλλον που θέλει περισσότερη κοινωνική ζωή μπορεί να είναι πιο δύσκολο, αλλά για μένα είναι απλό.»