Δημοσιογραφική Επιμέλεια:  Π.Μιχαήλ 

Η βιομηχανία της γούνας στην Καστοριά που γνώρισε την ανάπτυξη της από το 1950 και έπειτα έχει ιδιαίτερη σημασία για την πόλη, καθώς είναι ο κύριος λόγος που αυτή έχει ανθίσει όλα αυτά τα χρόνια. Συγκεκριμένα η γούνα κράτησε την πόλη, την Δυτική Μακεδονία καθώς και την εθνική οικονομία την περίοδο 1970-1990 καθώς αποτελούσε την δεύτερη μεγαλύτερη συναλλαγματική δύναμη της χωράς μετά την ναυτιλία. Ο κλάδος πέρασε από πολλές κρίσεις με τις κυριότερες από αυτές να είναι, η κρίση του 1991 μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ η οποία προκάλεσε την υποτίμηση του Ρουβλιού. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα, βιομηχανίες που είχαν στείλει εμπόρευμα και περίμεναν είτε χρήματα, είτε χρωστούμενα, να αναγκαστούν να κάνουν περικοπές μέχρι και 50% του λογαριασμού ώστε να πάρουν κάποια χρήματα πίσω. Έπειτα ακολούθησε η κρίση του 2008 με την κατάρρευση της Lehman Brothers κατά την οποία όλες οι βιομηχανίες βρέθηκαν χρεωμένες. Στη συνέχεια ήρθε η κρίση με την πανδημία του Covid το 2019 που έπληξε αρκετές επιχειρήσεις και μείωσε τις πωλήσεις, και τέλος η κρίση λόγο του πόλεμου στην Ουκρανία το 2022 που είχε ως αποτέλεσμα τις κυρώσεις της ΕΕ για την απαγόρευση εξαγωγών στην Ρωσία που ήταν μέχρι τότε η κύρια πηγή εσόδων για τους γουναράδες. Η κύρωση αυτή είχε πτώση των πωλήσεων μέχρι και 80% μία περίοδο που οι γουναράδες άρχισαν να βρίσκουν τα πατήματα τους ήρθαν σε δυσμενή θέση για ακόμη μία φορά. Οι τελευταίες κρίσεις που διαδέχθηκαν η μία την άλλη σε συνδυασμό με την απουσία νεανικού εργατικού αποδεικνύουν την αποδυνάμωση του κλάδου σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια. Πολλές βιομηχανίες έχουνε κλείσει, άλλες έχουν προσαρμόσει περικοπές προσωπικού, ενώ άλλες ανοίγουν συγκεκριμένες χρονικές περιόδους και μόνο εφόσον υπάρχει ζήτηση.

Οι συνέπειες των κρίσεων στην αδυναμία προσέλκυση νεανικού εργατικού δυναμικού

Μία από τις μεγαλύτερες συνέπειες των τελευταίων κρίσεων που θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον της βιομηχανίας είναι η απουσία του νεανικού εργατικού δυναμικού από τις βιομηχανίες τις γούνας και οι λόγοι είναι οι εξής όπως μας τους δηλώσαν οι ιδιοκτήτες βιομηχανιών γούνας ο κύριος Ντέμκας Μάρκος και ο κύριος Μπαλλής Αλκιβιάδης. Αρχικά δεν υπάρχει σταθερό μεροκάματο. Δηλαδή οι βιομηχανίες ανοίγουν συγκεκριμένες χρονικές περιόδους και πολλές φορές διακόπτουν την παραγωγή τους όποτε αυτές θεωρούν ότι δεν υπάρχει η ανάλογη ζήτηση. Ως αποτέλεσμα η βιομηχανία δεν μπορεί να εγγυηθεί σε ένα νέο εργαζόμενο μία σταθερή δουλεία με σταθερό ωράριο και σταθερές ημέρες εργασιών. Ένας λόγος ακόμη είναι η εμπειρία που χρειάζεται μία τέτοια θέση εργασίας. Οι επιχειρήσεις δεν προθυμοποιούνται να πληρώσουν νέο προσωπικό με σκοπό να μάθει την τέχνη και να την συνεχίσει. Αυτό συμβαίνει διότι τα έσοδα δεν επαρκούν για μία τέτοια επένδυση. Επιπλέον πολλές βιομηχανίες δεν ασφαλίζουν τους εργαζομένους τους, και μειώνουν συνεχώς τις αμοιβές τους.

Με λίγα λόγια η ίδια βιομηχανία αποτρέπει τους νέους, οι οποίοι κάποτε παρατούσαν το σχολείο ώστε να ασχοληθούν με αυτή με σκοπό να μάθουν την τέχνη. Επομένως δεν προκαλεί εντύπωση πως πλέον όπως δηλώνουν εργαζόμενοι αλλά και ιδιοκτήτες στον κλάδο της γούνας θα απέτρεπαν τα παιδιά τους από το να εργαστούν σε αυτόν.

Οι δυσκολίες του επαγγέλματος και η διαδικασία παραγωγής της γούνας

Η διαδικασία από την αρχή μέχρι το τέλος για να υπάρξει το προϊόν είναι η εξής όπως περιεγράφηκε από τον κύριο Μπαλλή Αλκιβιάδη :

Αρχικά οι εκτροφείς εκτρέφουν τα ζώα. Γεννιούνται τα ζωάκια, και τέλη φθινοπώρου αρχές χειμώνα γίνεται το pelting, δηλαδή η εκδορά. Αυτά τα δέρματα φεύγουν στις δημοπρασίες. Στις δημοπρασίες γίνεται η διαλογή, σε χρώμα, μέγεθος, ποιότητα, μάκρος, πέλος και με βάση διάφορα άλλα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Κάποιες χρονικές στιγμές, συνήθως 3 φορές το χρόνο πηγαίνουν οι γουνοποιοί στις δημοπρασίες, και αγοράζουν τα γουνοδέρματα που χρειάζονται. Στη συνέχεια πηγαίνουν στα βυρσοδεψεία όπου γίνεται η κατεργασία, η βαφή, ή κάποια περαιτέρω διαδικασία μετά τη δέψει. Έπειτα τα παίρνει ο γουνοποιός και ξεκινά η διαδικασία παραγωγής. Πρώτα τα χρωματίζει όλα για να δει ποια ταιριάζουν. Έπειτα ο ιδιοκτήτης αποφασίζει τι παραγωγή επιθυμεί να έχει. Για αυτό το λόγο δημιουργούνται τα μπουντούρα. Και ουσιαστικά γίνονται 15άδες από δέρματα. Και αφού γίνουν όλα αυτά στη συνέχεια ανοίγονται τα δέρματα, έπειτα σταματώνονται, και μετά τεντώνονται. Έπειτα βρέχονται ξανά, και παίρνουν τη μορφή που τους έχει δοθεί. Αφού βγουν θα σιδερωθούν και θα τα πάρει ο χρωματιστάς, ο οποίος θα ξεχωρίσει ποια θα βάλει για το σώμα ποια για το μανίκι ποια για το γιακά. Και αφού τα βάλει στη σειρά τα παίρνει ο μηχανικός ο οποίος τα ράβει. Αφού το ράψει, Θα πάει πάλι για σταμάτωμα για να δώσει τη μορφή του σχήματος του ρούχου. Στη συνέχεια μοντάρεται δηλαδή παίρνουν το σώμα βάζουν τα μανίκια και το ενώνουνε. Έπειτα το ρούχο είναι έτοιμο για πλυντήριο, όπου πλένεται και καθαρίζεται. Μετά γυρίζει πίσω, γίνεται ένας ποιοτικός έλεγχο και σιδερώνεται ξανά. Και τέλος πάει στο φοδράρισμα. Εννοείται πως περνάει από έλεγχο ξανά, όπως και μετά το σταμάτωμα όπου γίνεται ο πρώτος έλεγχος.

Εργαστήριο κατασκευής Πλέτερ

Το συγκεκριμένο εργαστήριο παρασκευάζει κομμάτια που φτάνουν στις βιομηχανίες και έπειτα τελειοποιούνται

Βιομηχανία παραγωγής γούνας

Αφού η βιομηχανία λάβει τα κομμάτια πλέτερ από το εργαστήριο αρχίζει και αυτή την κατασκευή της 

Το μέλλον της βιομηχανίας

Σύμφωνα με όσα δήλωσε ο ιδιοκτήτης της εταιρίας Ballis furs μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες στην βιομηχανία αυτή την στιγμή, παρά το γεγονός ότι υπάρχει μία παγκόσμια κρίση της γούνας θεωρεί ότι η κατάσταση θα αλλάξει. Ήδη η εταιρία του έχει καταφέρει παρά την απώλεια της ρωσικής αγοράς να επεκταθεί στην Αμερική, παρά το γεγονός ότι η Αμερική είναι μία αγορά που στον εισαγωγικό τομέα ελέγχετε από τους κινέζους. Η αύξηση του εισαγωγικού φόρου στα εμπορεύματα από την Κίνα στο 30% είχε σημαντικό αντίκτυπο στο να εισέλθουν και άλλες χώρες στην αγορά της Αμερικής. Αυτό συμβαίνει την ίδια στιγμή που ο εισαγωγικός φόρος από την Ευρώπη είναι μόλις 6%. Η εταιρία του κύριου Μπαλλή απέδειξε ότι πάντα θα υπάρχουν ευκαιρίες όσο δυσμενείς και αν φαίνονται οι καταστάσεις. Μέχρι σήμερα έχει καταφέρει να κλείσει δεκάδες συμφωνίες στην Αμερική, και όπως δηλώνει ο ίδιος δεν πιστεύει σε καμία περίπτωση ότι θα υπάρξει αφανισμός της δουλειάς. Όλα αυτά την ίδια ώρα που οι περισσότερες επιχειρήσεις της γούνας κλείνουν και δεν βρίσκουν λύσεις ώστε να επεκταθούν.