Τα «καρτέλ» ενέργειας και ο παραγκωνισμός των ενεργειακών κοινοτήτων

Δημοσιογραφική Επιμέλεια: Β.Μαρία 

«Οι ενεργειακές κοινότητες δημιουργήθηκαν για να υπάρξει ενεργειακή δημοκρατία και με μεθοδεύσεις της κυβέρνησης δεν θα υπάρξει αυτό το πράγμα», δήλωσε ο αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Επενδυτών Φωτοβολταϊκών Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας (ΣΕΦΠΕ Δ.Μ.) και μέλος ενεργειακών κοινοτήτων Σιαμπανόπουλος Κωνσταντίνος.

Η περίοδος χάριτος για τις ενεργειακές κοινότητες κράτησε μόλις δύο χρόνια από την νομιμοποίησή τους το 2018, χαίροντας προτεραιοποίηση στην αδειοδότηση των έργων και θετικούς οιωνούς από την κυβέρνηση για την έναρξη της ενεργειακής δημοκρατίας. Σύντομα, υπουργικές αποφάσεις και διατάγματα πάγωσαν τις διαδικασίες και με την πληρότητα του ηλεκτρικού χώρου από μεγάλα έργα, οι ενεργειακές κοινότητες βρέθηκαν αντιμέτωπες με τους μεγαλοεπενδυτές και τις εταιρίες χάνοντας πολύ έδαφος, εξήγησε ο πρόεδρος του ΣΕΦΠΕ Δ.Μ. Ζυγούρης Φώτης. Από την πληθώρα αιτήσεων για ενεργειακές κοινότητες μόνο το 5% εγκρίθηκε για έργα με σύνδεση στο δίκτυο μέσης τάσης, ενώ το νομικό πλαίσιο προσανατολίστηκε στη μη παραχώρηση όρων σύνδεσης λόγω κορεσμού δικτύου και την κατανομή όποιου χώρου ανοίγεται εκ των προτέρων σε μεγάλα έργα, συμπληρώνει ο κ. Σιαμπανόπουλος.

Το Υπουργείο Ενέργειας, υπεύθυνο για την σύσταση των κοινοτήτων, οδήγησε τους επενδυτές στον ΔΕΔΔΗΕ, όπου η σύνδεση ήταν αδύνατη λόγω ανυπαρξίας διαθέσιμου δικτύου και έπειτα σύστησε να ομαδοποιηθούν τα αιτήματα και να υποβληθούν στον ΑΔΜΗΕ για να εισαχθούν στην υψηλή τάση. Για άλλη μια φορά, λόγω υπεράριθμων αιτήσεων, το Υπουργείο μεθόδευσε, αλλάζοντας τον νόμο, αποφασίζοντας η εξέταση των αιτήσεων να γίνεται με βάση κάποιους κανόνες που ωφελούσαν συγκεκριμένες εταιρίες και πάλι τα έργα των ενεργειακών κοινοτήτων δεν εξετάστηκαν, πόσο μάλλον δεν εγκρίθηκαν.

«Οι ενεργειακές κοινότητες δημιουργήθηκαν για να υπάρξει ενεργειακή δημοκρατία και με μεθοδεύσεις της κυβέρνησης δεν θα υπάρξει αυτό το πράγμα», δήλωσε ο αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Επενδυτών Φωτοβολταϊκών Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας (ΣΕΦΠΕ Δ.Μ.) και μέλος ενεργειακών κοινοτήτων Σιαμπανόπουλος Κωνσταντίνος.

Η περίοδος χάριτος για τις ενεργειακές κοινότητες κράτησε μόλις δύο χρόνια από την νομιμοποίησή τους το 2018, χαίροντας προτεραιοποίηση στην αδειοδότηση των έργων και θετικούς οιωνούς από την κυβέρνηση για την έναρξη της ενεργειακής δημοκρατίας. Σύντομα, υπουργικές αποφάσεις και διατάγματα πάγωσαν τις διαδικασίες και με την πληρότητα του ηλεκτρικού χώρου από μεγάλα έργα, οι ενεργειακές κοινότητες βρέθηκαν αντιμέτωπες με τους μεγαλοεπενδυτές και τις εταιρίες χάνοντας πολύ έδαφος, εξήγησε ο πρόεδρος του ΣΕΦΠΕ Δ.Μ. Ζυγούρης Φώτης. Από την πληθώρα αιτήσεων για ενεργειακές κοινότητες μόνο το 5% εγκρίθηκε για έργα με σύνδεση στο δίκτυο μέσης τάσης, ενώ το νομικό πλαίσιο προσανατολίστηκε στη μη παραχώρηση όρων σύνδεσης λόγω κορεσμού δικτύου και την κατανομή όποιου χώρου ανοίγεται εκ των προτέρων σε μεγάλα έργα, συμπληρώνει ο κ. Σιαμπανόπουλος.

Το Υπουργείο Ενέργειας, υπεύθυνο για την σύσταση των κοινοτήτων, οδήγησε τους επενδυτές στον ΔΕΔΔΗΕ, όπου η σύνδεση ήταν αδύνατη λόγω ανυπαρξίας διαθέσιμου δικτύου και έπειτα σύστησε να ομαδοποιηθούν τα αιτήματα και να υποβληθούν στον ΑΔΜΗΕ για να εισαχθούν στην υψηλή τάση. Για άλλη μια φορά, λόγω υπεράριθμων αιτήσεων, το Υπουργείο μεθόδευσε, αλλάζοντας τον νόμο, αποφασίζοντας η εξέταση των αιτήσεων να γίνεται με βάση κάποιους κανόνες που ωφελούσαν συγκεκριμένες εταιρίες και πάλι τα έργα των ενεργειακών κοινοτήτων δεν εξετάστηκαν, πόσο μάλλον δεν εγκρίθηκαν.

«Οι ενεργειακές κοινότητες δημιουργήθηκαν για να υπάρξει ενεργειακή δημοκρατία και με μεθοδεύσεις της κυβέρνησης δεν θα υπάρξει αυτό το πράγμα», δήλωσε ο αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Επενδυτών Φωτοβολταϊκών Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας (ΣΕΦΠΕ Δ.Μ.) και μέλος ενεργειακών κοινοτήτων Σιαμπανόπουλος Κωνσταντίνος.

Η περίοδος χάριτος για τις ενεργειακές κοινότητες κράτησε μόλις δύο χρόνια από την νομιμοποίησή τους το 2018, χαίροντας προτεραιοποίηση στην αδειοδότηση των έργων και θετικούς οιωνούς από την κυβέρνηση για την έναρξη της ενεργειακής δημοκρατίας. Σύντομα, υπουργικές αποφάσεις και διατάγματα πάγωσαν τις διαδικασίες και με την πληρότητα του ηλεκτρικού χώρου από μεγάλα έργα, οι ενεργειακές κοινότητες βρέθηκαν αντιμέτωπες με τους μεγαλοεπενδυτές και τις εταιρίες χάνοντας πολύ έδαφος, εξήγησε ο πρόεδρος του ΣΕΦΠΕ Δ.Μ. Ζυγούρης Φώτης. Από την πληθώρα αιτήσεων για ενεργειακές κοινότητες μόνο το 5% εγκρίθηκε για έργα με σύνδεση στο δίκτυο μέσης τάσης, ενώ το νομικό πλαίσιο προσανατολίστηκε στη μη παραχώρηση όρων σύνδεσης λόγω κορεσμού δικτύου και την κατανομή όποιου χώρου ανοίγεται εκ των προτέρων σε μεγάλα έργα, συμπληρώνει ο κ. Σιαμπανόπουλος.

Το Υπουργείο Ενέργειας, υπεύθυνο για την σύσταση των κοινοτήτων, οδήγησε τους επενδυτές στον ΔΕΔΔΗΕ, όπου η σύνδεση ήταν αδύνατη λόγω ανυπαρξίας διαθέσιμου δικτύου και έπειτα σύστησε να ομαδοποιηθούν τα αιτήματα και να υποβληθούν στον ΑΔΜΗΕ για να εισαχθούν στην υψηλή τάση. Για άλλη μια φορά, λόγω υπεράριθμων αιτήσεων, το Υπουργείο μεθόδευσε, αλλάζοντας τον νόμο, αποφασίζοντας η εξέταση των αιτήσεων να γίνεται με βάση κάποιους κανόνες που ωφελούσαν συγκεκριμένες εταιρίες και πάλι τα έργα των ενεργειακών κοινοτήτων δεν εξετάστηκαν, πόσο μάλλον δεν εγκρίθηκαν.

Λυπηρό είναι το γεγονός ότι είναι λίγο αργά για να αλλάξει το σύστημα αυτό διότι η ζήτηση της χώρας για ρεύμα είναι υπερκαλυμμένη από τα μεγάλα έργα που έχουν γίνει και έπεται να γίνουν, άρα η πίτα έχει ήδη μοιραστεί ανάμεσα στους μεγάλους παίκτες. Συγκεκριμένα τα μεγάλα έργα που έχουν αδειοδοτηθεί απειλούν το ποσοστό του 5% του ενεργειακού μείγματος που καταλαμβάνουν οι ενεργειακές κοινότητες να μειωθεί κατακόρυφα σχεδόν στο 1% και όλα τα ζητήματα που εξετάστηκαν να οξυνθούν.

Μια ευκαιρία που μπορεί να δοθεί στους μικρούς επενδυτές ως αντιστάθμισμα αφορά την αποθήκευση ενέργειας, αλλά εδώ και δύο χρόνια το υπουργείο δεν έχει προβεί σε καμία ενέργεια για να ξεκινήσουν τα έργα. Όλες οι αποφάσεις, αποδεικνύουν τη δυσκαμψία του υπουργείου και την επιρροή των μεγάλων επενδυτών, υποβαθμίζοντας έτσι τον σκοπό δημιουργίας των ενεργειακών κοινοτήτων, προάγοντας την ενεργειακή «ολιγαρχία» και το καθεστώς επιβολής δύναμης.